سلام بر همه خوانندگان این وبلاگ و رانندگان اتوبوسهای درون شهری و برون شهری و تاکسی سرویس و هواپیما و گاری و امثالهم و ... . راستش را بخواهید کار یک مقداری سخت شده . چون هم خودم گرفتارم و هم دست تنها . هم سوژه ها ته کشیده ( یعنی خداییش فرصت فکر کردن به سوژه را ندارم ) این یونس کله خر هم رفت قاطی مرغا .

من ماندم و این وبلاگ پریشان و حرفهای بی سر و ته . راستی تر آنکه این وبلاگ را همین یونس دیوانه تغذیه می کرد . ایده ها از او بود . یعنی بیشتر ایده ها و سوژ ه ها را او میداد . حالا که از « مفردی » در آمد و « جمع » شد . تازه چند وقت دیگه صیغه مبالغه هم می شود . احتمالا یک مسافر کوچولو توی راه دارد که بزودی میرسد.

فکر می کنم با یک سبیل کلفت و پرپشت عینهو خودش به دنیا بیاید . به هر حال با سبیل یا بی سبیل مبارک است .

تازه ممکن است بنده هم زیر سبیلی بشوم عمو . یا بقولی « عمو خوانده » مثل پدر خوانده . اما فرقش اینست که بنده هیچ حوصله بچه های فسقلی با سبیل از بنا گوش در رفته را ندارم . عمو هم بی عمو .

این از این . اما  از آنطرف قضیه که نگاه کنیم . بد هم نیست چون بنده قصد دارم اگر خدا بخواهد بار و بنه را بردارم و به جای دیگری نقل مکان کنم . این وبلاگ هم بصورت نیمه افراشته در می آید . اصلا پیشکش خود یونس . هر وقت مطلب آورد برایش نصب میکنم . ولی گمان نکنم . آقا یونس از اولش هم حوصله نوشتن نداشت حالا که دیگر وظایف عمومی و خصوصی اش سنگین تر شده . به هر حال من شاید به یک جایی دیگری مثل پرشین بلاگ بروم .آنجا دیگر ایده  از خودم سوژه از خودم و چرت پرت نوشتن از خودم . مسئولیتش هم با خودم . بالاخره هر مدیری باید جوابگوی حرفهای مفتی که میزند باشد . همینطوری که نمی شود . دهانت را باز کنی هر چه میخواهی بگویی و بعد هم هیچی به هیچی ؟

اینهم بماند . اگر خواستم بروم حتما خبر میدهم . یک اطلاعیه سنگین و وزین توی یاهو و گوگل و یوگل و خلاصه سایتهای معتبر جهانی می فرستم تا آن کسانی که منتظر دیدن افاضات این بنده حقیر هستند . از نگرانی پس نیفتند و سنکوب نکنند و از غصه هجران این وبلاگ تو دل برو و حرفهای صد تا یک غاز قشنگ مشنگ من محروم شده اند ، ریق رحمت را سر نکشند و خونشان بیفتد گردن این بنده حقیر مسکین سراپا تقصیر بی تقصیر ، که همین حالا هم بی تقصیرم . همه اش تقصیر یونس است که دورا دور ایستاده یا نمی دانم نشسته مرا تحریک می کند که بنویس بنویس . فردا هم اگر ننوشتم و کسانی از هجران این نوشته ها دق کردند به پای من ننویسید . اصلا به من چه .

می خواستم ادامه بدهم ولی مثل اینکه نمی شود زیاد وقت گذاشت چون نه شما وقت دارید چرت و پرت بخوانید و نه صلاح است که بنده زیاد دری وری بنویسم . پس تا مطلب بعدی گودبای.